Đakovica je grad i sedište opštine Đakovica na jugozapadu Kosova. Atar naselja se nalazi na teritoriji katastarskih opština Đakovica-varoš površine 254 ha, Đakovica-van varoš površine 2227 ha i Sadik-agin zid površine 299 ha.

Grad je dobio ime po malo poznatom gospodaru i vazalu Vuka Brankovića - Jakovu, koji je ovde imao svoj posed. Sačuvan je njegov novac sa natpisom "Iakov". U opširnom turskom popisu iz 1485. godine Đakovica se pominje kao selo sa 67 domaćinstava i seoskim popom. Sva lična imena u tom popisu su srpska, osim dva koja su možda albanskog porekla.

Od 16. veka, od doba obnovljene Pećke patrijaršije, postojala je u Đakovici crkva kao metoh manastira Dečana. Verovatno je iz nje preneto veliko zvono s natpisom na grčkom jeziku, koje se danas čuva u riznici manastira Dečana. Danas u Đakovici postoji srpska crkva Uspenja Bogorodice.

To je mala prizemna pravougaona građevina. Zgrada crkvenog konaka predstavlja lep primerak stare gradske prizemne kuće 19. veka. U crkvi se čuva vrijedna zbirka ikona i crkvenih predmeta i sasuda iz 18. i 19. veka. Svojom umetničkom vrednošću posebno se izdvaja okovana ikona Uspenja Bogorodice iz 17. veka. Nova srpska crkva u Đakovici je Spomen-kosturnica, mauzolej. Sagrađena je između 1936-1940. godine, kao monumentalni hram sa pet kubeta. U kriptama crkve bilo je predviđeno da se na večni počinak sahrani 400 kovčežića sa kostima izginulih, pobijenih i smrzlih boraca srpske i crnogorske vojske u ratovima od 1912. do 1918. godine. Međutim, Aprilski rat 1941. godine sprečio je dovršenje crkve i njeno osvećenje. Posle Drugog svetskog rata komunističke vlasti su srušile crkvu i na njenom mestu je podignut spomen-park.

Na ovom sajtu je uvek aktuelna vremenska prognoza za Đakovicu kao i ostale gradove u Srbiji.